Opis

Nešto što liči na priče i pjesme...refleksije i fragmenti. Nastao na nagovor prjatelja koji misli da svijet gledam kroz ružičaste naočale. Za kaznu što tako misli, zadužen je da briše (redovno) Onog Atoma kad se dotični prikaže na dnu bloga, koji sam usput jedva napravila jer o blogovima pojma nemam.

Namijenjen je svima onima koji u predjelu srca skrivaju paperje. Ako neko i zaluta tu...dočekaće ga samo krila, par svilenih buba i jedna vila koju je naučila Mila da se ljepše živi i diše, ako se vole ljudi i ako se po neko zrno te ljubavi u zvijezde zapiše...

srijeda, 14. veljače 2018.

Omaž




St Valentin u slavu zaljubljenih...spaljen 14 februara trećega vijeka jer je krišom vjenčavao vojnike...
Tako Imperator rek'o. Bolji vojnik bez žene i đeteta i nema tu neke veće dileme. Poslije je Ovaj proglašen za sveca kod gregorijanaca, kad su se zasitili orgija, grupnog seksa i paganskih običaja u tada najrazvratnijoj prestonici Rimu. Nije to do Sveca, i svega dobroga što je on uradio, sveca mu, to je do ptica, počinju da se pare 14 februara, a kako iste kad se uspale, lete ,,tamo vamo,, otud i trivijalno čestitanje praznika i slanje čestitki...

Kod julijanaca, ništa manje sklonih paganskim običajima koje su zadržali i poslije Hrista, St Trifun, rođen u Frigiji, od blagočestivih roditelja ...čuvao guske...pa postao čudotvorac izliječivši carevu kćerku Gordijanu od duševne bolesti. Posječen mačem 14 februara, pa ga nakalemili na grčke bogove u čiju slavu su pravili orgije s vinom, da eto i on postane svetac..Znam jednog Trifuna, ime mu se Andrijevicom slaže i sve što kaže slaže...A da se Ovaj prvobitni rodio u Toj Frigiji i baš se tako zvao da vidim ko će da mi dokaže...

Moj omaž na današnji dan dajem samo Krstinji i svim njenim petljama koje je stisla i svezala. Svim stvarima i svoj srči koju je polupala, i krvavim stopama odlutala u nepoznato...Svim mirisima memljivih soba u kojima me odgajala i s' tako ranjenim srcem trajala i trajala...Svim jutrima u kojima me na grudi stiskala najjače onda kad je trebala da me ostavi pred tuđim vratima...kao mače...
Svim suzama koje su joj kvasile lice da ja ne vidim, a koje sam naslućivala, krijući se od ponosnog roda. Svim zvijedama koje je brala kao grozdove da mi onako maloj Ljubav zasvjetluca...kad smo ono otišle od vojnika koji je i s' Valentinom i bez njega, znao da mu ne trebaju žena i djeca.




Nema komentara: